Cüzdanı dolu, kalbi boş o maceracı,

Beş kuruş vermez, yutkunur para hacı.

Bulgar mısın, değil misin, hep aynı tas —

Kıtıbozun rengi yoktur, saf yalandas.

Eline bir lira geçse taş kesilir,

"Öde sen" der, kasasında köşe bilir.

Ne vermek bilir ne şükür, sadece saklar —

Kıtıbozun adı tarihe böyle çıkar!